บทที่ 516

อลาริคเคาะประตูครั้งหนึ่ง

ประตูเปิดออกแทบจะในทันที

ดิมิทรียืนอยู่ตรงนั้น สงบนิ่งแต่แฝงความระแวดระวัง ข้างหลังเขา โรนันนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ถ้วยชาที่ถูกลืมจนเย็นชืดวางอยู่ข้างหนังสือที่เปิดทิ้งไว้

ทั้งสองมองหน้าอลาริค

บรรยากาศพลันตึงเครียด

“มีเรื่องอะไร” ดิมิทรีถาม

อลาริคไม่ก้าวเข้ามาข้างใน และไม่ได้อ...